Paul is raadslid en was
eerder wethouder,
lijsttrekker en fractievoorzitter in HaarlemDenijs van Hullelaan 30
2015 GN Haarlem
023 – 524 10 28
10 februari 2011De
hele dag laden en lossen op de Raaks, dat was het schrikbeeld van D66 toen het
de voorstellen van B&W voor dat gebied zag. Nu de nieuwbouw rond de Raaks
(stadskantoor, bioscopen, winkels en woningen) bijna af is moesten besluiten
worden genomen over de inrichting van straten en pleinen. De Raaks wordt een
rustige binnenstadslaan, met aan weerszijden statige bomen, stelde B&W.
Maar men wilde wel de gehele dag vrachtverkeer toestaan. Daar stak D66 een
stokje voor.
D66-raadslid Paul Marselje: “Ik begrijp niet dat je het over een rustige stadslaan kan hebben als er de hele dag vrachtwagens
rondrijden. In alle winkelstraten in Hartje Haarlem hebben de bedrijven genoeg
aan laden en lossen tussen 7 en 11 uur ’s ochtends. Waarom zou dat hier niet
kunnen?” Marselje diende, gesteund door vrijwel alle partijen in de raad,
tijdens de behandeling in de gemeenteraad een voorstel in om vrachtwagens op de
Raaks te weren, behalve tussen 7 en 11 uur. Hij voegde er twee dingen aan toe.
Het moest een proef zijn voor een jaar en er moest een studie komen om te
bezien of er een beperking kon komen aan de grootte en zwaarte van toe te laten
vrachtwagens in bijna het gehele centrum.
Nog even werd de vrees uitgesproken dat op deze manier er weer sluipverkeer zou
komen, dat een snelle route over de Gedempte Oude Gracht zou kiezen naar de
Zijlweg of Raaks-parkeergarage. Maar dat is
onmogelijk omdat je vanaf de Raaks (eenrichtingsverkeer naar de singels)
voortaan verplicht rechtsaf moet slaan naar de Kinderhuisvest. Rechtdoor over
de bruggen of linksaf naar de Wilhelminastraat mag
niet meer. Met steun van vrijwel de gehele gemeenteraad (de PvdA deed als enige
niet mee) werd het voorstel aangenomen.
Fietspad langs
Brouwersvaart komt er!Er
komt in het Westelijk Tuinbouwgebied een fietspad naast het voetpad langs de
Brouwersvaart. D66, wijkraad en de Werkgroep Westelijk Tuinbouwgebied hebben
hier jaren voor geijverd. Op het schilderachtige, maar smalle voetpad dat er al
ligt wordt veel gefietst en gewandeld en dat is vaak geen goede combinatie.
Maar het is wel de mooiste, veiligste en meest groene fietsroute van het
centrum naar de duinen.
D66-raadslid Paul Marselje: “Provincie
en gemeente slaan de handen nu gelukkig financieel ineen, zodat er een
aanpassing van de tunnel onder de Westelijke Randweg komt en een fietspad naast
het voetpad. Op twee plekken vallen fiets- en voetpad weer even samen, bij het
kinderdagverblijf en de Beatrixschool. Daar is jammer
genoeg onvoldoende ruimte voor twee paden naast elkaar, maar het pad wordt daar
wel breder dan het nu is. Als het toenmalige dierenasiel een paar jaar geleden
niet haast je rep je door wethouder Ruud Grondel was verkocht aan het
kinderdagverblijf, hadden we daar de ruimte wel gehad voor gescheiden paden en
meer openheid in het Westelijk Tuinbouwgebied.”
Onhandige en hoge bruggen worden vervangen. Ze worden lager en meer in een
rechte lijn met het pad aangelegd. Dit geldt helaas niet voor de brug bij de Beatrixschool. Het geplande stadsnatuurpark aan de Zijlweg-zijde van de Brouwersvaart moet nog even wachten,
vanwege de bezuinigingen bij de gemeente. Burgemeester en Wethouders proberen
daar volgend jaar alsnog geld voor beschikbaar te stellen, maar zeker is dat
niet, volgens Marselje.
In
de nauwe historische Gasthuisstraat rijden vaak zware vrachtwagens, om vanaf de
achterzijde sommige winkels aan de Gedempte Oude Gracht te bevoorraden. Straks
komt daar ook nog vrachtverkeer voor bedrijven in het nieuwe Raaksgebied bij. Die vrachtwagens passeren de poort van de
stadsbibliotheek op zeer korte afstand. Dat levert, vanwege het beperkte
overzicht daar, vaak gevaarlijke situaties op. D66 wil dat daar een einde aan
komt.
Er is ook regelmatig schade aan het straatmeubilair van de gemeente. De dader
ligt dan meestal op het kerkhof. De bewoners ervaren de situatie als onveilig
en zeggen flinke overlast te ervaren. Een voorstel van D66´er Paul Marselje om
daar wat aan te doen werd door hem uiteindelijk toch (nog) niet in de
gemeenteraad ter stemming aangeboden.
Marselje: “Wethouder van Doorn heeft
afspraken gemaakt met de bedrijven dat ze vooral ’s ochtends vroeg zullen komen
laden en lossen. Hij zegt dat dit al voor flinke vermindering van de overlast
heeft gezorgd, maar de bewoners beweren het omgekeerde. Wie heeft er nu gelijk?
Wij vertrouwen beiden. Wij moeten onze verantwoordelijkheid als raad nemen en
dat zelf gaan onderzoeken.”
Als zo’n onderzoek aantoont dat er nog steeds overlast is zal Marselje namens
vrijwel de gehele raad (PvdA uitgezonderd) voorstellen om laden en lossen
alleen nog tussen 7 en 11 uur ’s ochtends toe te staan; de andere uren de
straat met een paal af te sluiten en slechts lichtere, smallere vrachtwagens
toe te laten. Hij heeft de bewoners gevraagd om te helpen bij het onderzoek,
door van de passerende vrachtwagens gegevens te registreren, zoals vervoerder,
datum plus tijd, betrokken winkel en geschatte grootte van de vrachtwagen.
Voor het laden en lossen is de Gasthuisstraat niet echt nodig, want de winkels
aan de Gedempte Oude Gracht kunnen ook aan de voorzijde bevoorraad worden en de
bedrijven in het nieuwe Raakscomplex kunnen dat via
de Raaks doen.
Marselje stelde eerder namens D66 de volgende vragen aan het Haarlemse college:
1. Bent u met D66 eens dat de huidige verkeerssituatie onwenselijk is en om aanpassingen van het verkeersregiem vraagt?
2. Zo ja, welke voornemens hebt u om aan deze situatie een eind te maken?
3. Is het juist dat u voornemens bent een aantal van de winkels in het nieuwe Raakscomplex ook nog eens via deze smalle straat te laten bevoorraden?
4. Zo ja, welke alternatieven heeft u afgewogen voor u tot deze ongelukkige keuze kwam?
5. Is het in uw ogen zinvol om, voor wat betreft het laden en lossen, hier dezelfde venstertijden in te stellen die gelden voor het Haarlemse winkel/wandelgebied?
6. Zo ja, bent u bereid dergelijke venstertijden af te dwingen middels fysieke belemmeringen buiten de venstertijden?
7. Bent u bereid de maximummaat voor voertuigen in de Gasthuisstraat door een verkeersmaatregel flink te beperken tot een omvang die zich beter verhoudt tot de maat van de straat?
16 augustus 2010D66 Raadslid Paul Marselje is bezorgd over het verdwijnen van de bushalte Jan Sluyterslaan op de route van lijn 2. "Het besluit om de halte op te heffen beperkt de zelfstandigheid van de voornamelijk oudere bewoners in de omgeving", aldus Marselje. Het sociaal-liberale raadslid vroeg Burgemeester & Wethouders om opheldering naar aanleiding van berichten over het verdwijnen van de halte in het Haarlems Dagblad.
Marselje: "Uit de antwoorden leid ik af dat de kans erg klein is dat de gemeente terugkomt op haar besluit om de halte te schrappen. Het antwoord van het college laat geen ruimte voor herbezinning. De deur zit potdicht.” Het raadslid is teleurgesteld over de reactie van het college.
Volgens het college is de ligging van de halte tussen de wijken Parkwijk en Zuiderpolder ‘per definitie onwenselijk’. Daarnaast is uit onderzoek gebleken dat in de ochtendspits maar twee passagiers gebruikmaakten van de bushalte. Volgens de gemeente een bevestiging dat de halte overbodig is. Voor Marselje gaat die redenatie te kort door de bocht: "Er wonen veelal oudere bewoners in de flats aan de Leonard Springerlaan. Die reizen niet veel in de spits. De meest dichtstbijzijnde haltes aan de Vrijheidslaan of de Vincent van Goghlaan liggen in mijn ogen toch net te ver weg."
Marselje bekijkt op dit moment welke acties hij nog kan ondernemen om de halte te redden. Het D66-raadslid kan daarbij bogen op ervaring: eerder verzette hij zich succesvol tegen het inkorten van de route van lijn 4 door het Ramplaankwartier.
25 mei 2010Minister Huizinga van VROM heeft vorige week de vloer aangeveegd met het plan van Landal Greenparks om bij het fort benoorden Spaarndam een bungalowpark te bouwen. Maar een dag later al maakte het daarvoor verantwoordelijke recreatieschap Spaarnwoude bij monde van Gedeputeerde Rob Meerhof, die voorzitter is van het recreatieschap, bekend dat men er toch gewoon mee doorging.
Dat riep verbazing op bij D66 in de Haarlemse gemeenteraad. Paul Marselje: “Vreemd, want zo’n belangrijk voornemen, dat zo prominent wordt neergesabeld, zou je toch echt eerst in het bestuur moeten bespreken voor je een besluit neemt en daarmee naar buiten komt. Dat is niet gebeurd. Meerhof is echt buiten zijn boekje gegaan.”
Marselje sprak er wethouder Rob van Doorn op aan in de commissie Beheer van afgelopen donderdag. De Haarlemse wethouder zit in het algemeen bestuur van het recreatieschap. D66 vroeg hem om deze handelswijze daar kritisch aan de orde te stellen. Marselje voegde er aan toe dat het plan slecht was voor ecologie, landschap, verkeer en monumentenwaarde. Het fort benoorden Spaarndam maakt deel uit van de stelling van Amsterdam dat op de werelderfgoedlijst staat.
Van Doorn zegde Marselje toe het aan de orde te zullen stellen en dat, als de algemene bestuursvergadering nog lang op zich zou laten wachten, hij zou vragen om vervroeging van die vergadering. Een inhoudelijk oordeel hield hij nog voor zich.
Reizigersvereniging
Rover zegt op te komen voor mensen die het Openbaar Vervoer gebruiken. Maar
toen busmaatschappij Connexxion voorstelde een
belangrijk deel van de route van lijn 4 te schrappen adviseerde men vaag zonder
iemand van de betrokkenen (zeg maar gerust gedupeerden) iets te vragen. Wie
vertegenwoordigen ze dan eigenlijk en welk gezag heeft hun advies dan nog? Geen
enkel natuurlijk.
Enkele jaren geleden heb ik met succes actie gevoerd tegen het schrappen van dit deel van de route. Met grote verbijstering las ik daarom de ingezonden brief ‘Bus Ramplaankwartier’ in HD op 23 februari, een brief van wat zich de ‘Stichting Ramplaankwartier Duurzaam Veilig’ noemt. Gelet op de ondertekening gaat het om personen uit dezelfde groep die zich al eerder verzette tegen goed openbaar vervoer en dus juist heel erg weinig opheeft met duurzaamheid. Een zeer oneigenlijke stichtingsnaam. En gelet op de ondertekening behoren die personen tot de zeer beperkte groep Ramplaan-noord-bewoners, die ook enige tijd geleden al probeerde de bus voor hun huis weg te krijgen ten koste van een goede busverbinding voor alle twee en een half duizend Ramplaankwartier inwoners.
Zij namen het destijds bij hun verzet uit eigenbelang ook
toen al niet zo nauw met de feiten en dat is ook nu weer het geval. Dat zij van
enige opwinding over het wegvallen van de haltes van lijn 4 niets hebben
gemerkt is niet vreemd. Waar waren ze toen dit deze maand in een volle zaal van
de Blinkert werd besproken door de boze
buurtbewoners? De opwinding was daar algemeen. En waar zijn de metingen die
aantonen dat er nu ‘steevast veel te snel wordt gereden tot ver boven de 50
km/u’? Die metingen zijn mij onbekend en die snelheid kan je daar ook vrijwel
onmogelijk halen. Dat je er niet kan opschieten is nu juist het argument van Connexxion om er niet graag te rijden.
En dan de opmerking dat volgens de provinciale normen 99% van het
Ramplaankwartier op meer dan redelijke afstand van een halte woont na het
schrappen van de haltes van lijn 4. Dat verhaal werd ook vorige keer al
gebracht en bleek ook toen niet te kloppen. De aanbestedingsrichtlijnen voor
het openbaar vervoer van de provincie Noord-Holland gaan uit van het streven
naar een loopafstand van 400 meter voor 80% van de adressen in alle wijken van
Haarlem. Zonder een busroute door de wijk heen (en dus over de Ramplaan-noord) worden die richtlijnen nooit gehaald of
benaderd. En lijn 81 meetellen, die in de buurt van de wijk komt (maar er niet
in) is niet logisch, nog afgezien van de sociaal onveilige haltes. Met die bus
kan je immers niet naar station Heemstede-Aerdenhout,
zoals met lijn 4.
Zolang ik het Ramplaankwartier goed ken (vijfenveertig jaar)
en zolang ik er woon (vijfendertig jaar) rijden er bussen over de Ramplaan,
maar ik weet dat ze er ook al ver voor die tijd reden. Niks nieuws dus. De
frequentie mag door de jaren heen hebben gewisseld, maar ze reden er. En zolang
die bussen er al rijden klagen sommige nieuwe bewoners aan de Ramplaan erover,
alsof ze niet wisten of hadden kunnen weten voor ze hun huis kochten, dat er
bussen reden. “Niet langs mijn voortuin!” roepen ze luid.
Als je gaat wonen langs een busroute die er al vrijwel sinds mensenheugenis
ligt, dan heb je een bewuste keus gemaakt. Als die bus je niet bevalt moet je
er niet gaan wonen. Het Ramplaankwartier verdient een goede busverbinding. Dat
is pas een bijdrage aan duurzaamheid. Eigenbelang hoort daaraan ondergeschikt
te zijn. Noem die stichting voortaan dus maar ‘Stichting eigenbelang Ramplaan-noord’
Raadslid D66, oud-wijkraadsvoorzitter Ramplaankwartier en
oud-wethouder verkeer en vervoer
Nee, we komen niet aan het groen. Die
holle frase hebben we van andere partijen tijdens verkiezingscampagne al jaren
gehoord. Maar als het puntje bij het paaltje kwam werd er door sommige van die
partijen toch gewoon weer gebouwd op groen of op sportvelden. Ook nu lijken de
partijen het eens over het groen. Maar… nog maar net wees de raad een door
PvdA-wethouders opgesteld groenstructuurplan af, omdat het meer een
woningbouwplan was. Dat kon niet vlak voor de verkiezingen. De PvdA-raadskandidaten roepen verder dat er in de komende
vier jaar 5.000 extra woningen bij moeten komen. Als je ze vraagt waar dat kan,
dan blijven ze het antwoord steeds schuldig.
Als argument voor die bouwwoede zeggen ze altijd dat ook de kinderen van Haarlemmers in Haarlem moeten kunnen wonen. Een drogreden, want dat is met extra nieuwbouw de laatste decennia in Haarlem nooit echt gelukt. Die kinderen kunnen de nieuwe huizen immers meestal niet betalen, dus bouw je ze voor yuppen uit Amsterdam. Daarnaast zegt de PvdA, dat zij het de woningzoekenden gunnen om in een stad met de kwaliteit van Haarlem te wonen, terwijl je met al die woningen de stad juist ontdoet van z’n kwaliteit, die kwaliteit kapot bouwt.
Wat mij verder stoort is het beperkte denken dat hieraan ten grondslag ligt. Buiten de eigen gemeentegrenzen houdt de wereld schijnbaar op. Maar dat is natuurlijk niet zo. Haarlem is onderdeel van een grote stadsregio. En datzelfde Haarlem is de meest dichtbebouwde en groenarme gemeente van Nederland daarbinnen. Volkshuisvestingsproblemen kan je alleen oplossen op regionaal en niet op gemeentelijk niveau. Dat zal waarschijnlijk ook milieuvriendelijker zijn. Er is immers verhoudingsgewijs niet zoveel werkgelegenheid in Haarlem. De meeste Haarlemmers werken buiten de stad, of zelfs buiten de regio. Als Haarlem geen plek biedt zullen ze mogelijk een woning wat dichter bij hun werk zoeken.
Al jarenlang erger ik mij aan een aantal Haarlemse
straatnaambordjes. Ze zijn lelijk, kapot of onleesbaar. Verkeerde zuinigheid en
een gebrek aan gevoel voor kwaliteit in onze openbare ruimte waren
waarschijnlijk de oorzaak. Kromgetrokken en vervaalde plastic exemplaren op een
stukje hechthout ontsieren nog steeds menige straat.
Verwulft, afdeling 2
Maar ik geniet ook al jaren van veel andere Haarlemse straatnaambordjes in het
centrum en delen van Haarlem-west, -zuid en -noord,
zoals op het Verwulft, de Grote Markt en in de Nassaustraat, de van Nesstraat en de Oosterhoutlaan.
De fraaie gietijzeren of geëmailleerde exemplaren geven aan hoe in het verleden
met veel meer aandacht en zorg over onze woonomgeving werd gedacht. Kloeke
letters in een fraai verband vertellen je onmiskenbaar waar je bent, in
afdeling 2 van de Spaarnestad aan het Verwulft
bijvoorbeeld. Je kan het verleden wel in een museum verstoppen, maar hier is
het gewoon nog waar het hoort, te weten in onze mooie historische binnenstad,
waar iedereen er van kan genieten.
Eenheidsworst ten
koste van cultuurhistorisch erfgoed
De gemeente had iemand ingehuurd om een einde te maken aan de onverschilligheid
waarmee in latere jaren met de straatnamen is omgegaan. Arjan Karssen heet de man. Hij had vast veel verstand van letters
en kleuren, maar hij begreep weinig van cultuurhistorisch erfgoed en de ziel
van de Haarlemmer. "Je moet de moed hebben één lijn te trekken, zeker in
de binnenstad;" roept hij in Haarlems Dagblad van 15 januari. Met andere
woorden: naar de schroothoop met al die mooie bordjes van gietijzer en van emaille.
Oude bordjes moeten
Arjan Karssen overleven
Die historische bordjes hebben veel meer dan een eeuw standgehouden, wat je van
alle exemplaren van na hen niet kan zeggen. Wat mij betreft overleven ze ook de
bordjes van Arjan Karssen, want ze mogen natuurlijk
nooit van hun plaats worden verwijderd. Die historische bordjes moeten blijven
en wel precies waar ze nu zitten, zoals aan het Verwulft
in afdeling 2 van ons mooie centrum. Inmiddels hebben, mede door de van hieruit
gestuurde publicaties ontstane druk, Burgemeester en Wethouders besloten dan
gietijzer, gietijzer blijft en afdeling 2, afdeling 2. Dank daarvoor.
Spaarndam heeft een eigen gezicht
Je moet je verder niet voorstellen dat in het beschermde dorpsgezicht Spaarndam
alle fraaie witte bordjes door Haarlems blauw zouden worden vervangen. Zolang
er daar straatnaamborden zijn, zijn die al geëmailleerd en wit. Rustig zitten
laten zou ik zo zeggen, want anders wordt ik heel boos.
Hoe heet de
Denijs/Denys van Hullelaan nou echt?
Het officiële Haarlems straatnamenregister geeft soms een andere spelling als
langzamerhand algemeen gebruik is in telefoongidsen en in navigatieapparatuur.
Als er nu toch wat gebeurd, doe daar dan gelijk iets aan. Voorbeeld: Overal
wordt Denijs van Hullelaan gespeld met een ypsilon in plaats van een lange
'ij'. Maar op de straatnaambordjes staat die lange 'ij'. Maak keuzes. Gebruik
gewoon de goede naam. Het is overigens Denys, dus zijn er minstens twee
naamborden fout in Haarlem.
Verkoop of veil die oude
bordjes
Uiteindelijk zullen tenminste de lelijke bordjes worden vervangen. Ideetje:
veil of verkoop die oude bordjes. Dat kan best nog wat geld opleveren denk ik.
En het is ook veel leuker dan ze gewoon weggooien.
Maar vooral: laat die
mooie historische bordjes zitten!
Vreemd , een 1 aprilgrap of serieus? Op de gedenkwaardige
dag, dat iedereen de kans loopt flink gefopt te worden, stond in 2007 het
complete college van van Bloemendaal klaar om
paraplu's uit te delen aan vijftien inwoners van het Haarlemse
Ramplaankwartier. Die waren er in gevlogen, of toch niet?
Twee dagen eerder liet B&W van Bloemendaal huis-aan-huis een brief
verspreiden in het Ramplaankwartier, met de vraag of ze niet liever weer bij
Bloemendaal wilden horen (de wijk werd in 1927 door Haarlem geannexeerd). Er
stond nogal wat onzin in, de toon was grof en de feiten waren misleidend. Zo
zegde men toe niet in het groen rond de wijk te willen bouwen, maar vertelde er
niet bij, dat men er een brede asfaltbaan doorheen wil laten lopen.
Maar vreemder nog is dat de Bloemendaalse raad hier
niets van wist. De kansloze actie is slecht voor de verhouding met buurgemeente
Haarlem en dus zal dit muisje voor of achter de schermen nog wel een staartje
hebben.
Haarlems Dagblad kopte een dag later dat de inwoners van de wijk positief
stonden tegenover het voorstel. Het was beter geweest te koppen dat er
nauwelijks reactie (15 stuks) uit het Ramplaankwartier, met z'n 2500 inwoners
was gekomen.
Sommige discussies komen steeds weer terug, met iedere nieuwe generatie politici. De Haarlemse politiek lijkt al decennia gevangen in een piramidespel. Ontwikkelingen van vandaag worden betaald met de plannen van morgen. Niemand wil zo nu en dan z’n verlies nemen, als kwaliteit van leven in de Spaarnestad dat vereist. En dan wordt het geld ook nog meestal besteed aan nieuwe zaken in plaats van het broodnodige onderhoud. Het niet-bebouwen van de Verenigde Polders zestien jaar geleden (een actie van D66) heeft de gemeente inkomsten gescheeld en dat wordt D66 nog steeds nagedragen, maar de democraten hebben er geen centje spijt van. Schalkwijk verdient zijn eigen volwassen groenstructuur.
En er is nog een tweede piramidespel: we moeten bouwen voor
de woningbehoefte van onze eigen Haarlemmers. Iedereen die rekent weet dat we
hoogstens een kleine minderheid van de vragers kunnen bedienen, zelfs als we de
laatste open gebieden zouden mogen benutten voor die vraag. En als we al
woningen bouwen op uitbreidingslocaties, dan blijken er zelden of nooit
Haarlemmers te gaan wonen, daarvoor zijn de woningen schijnbaar te kostbaar.
Dit onderwerp veranderd nooit. Geloof me, het zou doorgaan tot Haarlem over een
eeuw of wat tot twaalf hoog is volgestouwd en hoger. Ook dit is een
piramidespel, dat nooit tot stilstand hoeft te komen als de politiek maar
blijft meegaan.
Nou zijn die behoeftecijfers meestal niet betrouwbaar. Zo
laten de meeste vragers een huis achter, maar tellen wel mee in de behoefte. Er
slapen niet veel mensen onder de Haarlemse bruggen, maar toch moeten veel
Haarlemmers wel erg lang op een woning moeten wachten, onredelijk lang. Er moet
dus wel aan gewerkt worden. Maar hoe dan?
Haarlem kent met Den Haag en Leiden het meest dichtbebouwde
stedelijke gebied van Nederland en is de gemeente met relatief het minste
openbare of openbaar toegankelijke groen binnen het stedelijk gebied.
Natuurlijk, rond de stad ligt een groene schoonheid van ongekend niveau, maar
als inwoner heb je ook de behoefte in je directe omgeving wat groen te vinden,
gewoon om een ommetje te maken, op een bankje te gaan zitten, of alleen maar om
te beleven dat je niet in een volledig versteende omgeving woont. Daar moet je
niet voor in de auto hoeven springen, of een tijd voor te fietsen. Talloze
wijken in Haarlem-noord, -oost en -west kennen dat groen binnen of bij de
versteende omgeving niet of nauwelijks.
Haarlem is onderdeel van een regio, van een deel van de Randstad-noordvleugel en van de Randstad als geheel. Alleen kunnen wij onze woningbehoefte nooit en te nimmer aan, dat is een vraag die in breder verband een antwoord verdient. Natuurlijk, binnen het bebouwde gebied moeten we naar optimale verdichting zoeken. Dat mag en kan, zolang het maar niet ten koste gaat van het groen en de kwaliteit van bestaan in onze Haarlemse samenleving. We zijn er immers voor onze inwoners en niet voor megalomane dromen en piramidespellen. Vooral nu het financieel slecht gaat met de gemeente is waakzaamheid geboden. De kortetermijnwinst die sommige politici door te bouwen willen opstrijken, kan langetermijnverlies betekenen voor de Spaarnestad. Bouwen is immers een onomkeerbaar proces, we kunnen de laatste groenkwaliteit maar één keer verliezen.
Kustverkeer hoort niet in RamplaankwartierDe Ramplaan en Rollandslaan zijn wijkontsluitingswegen, waar
doorgaand verkeer geen plek hoort te hebben. De gemeente Bloemendaal doet er
alles aan om kustverkeer uit de eigen gemeente weg te pesten, door bijvoorbeeld
de afsluiting van de route Spoorlaan-Tetterodeweg een
paar jaar geleden. Het verkeer kon via deze route rechtstreeks van de Zeeweg
via de AH Overveen naar de Zijlweg. En door een flessenhals aan te brengen in
de Zijlweg werd het er ook niet beter op. Die laatste plek kende weliswaar een
hoog onveiligheidsgevoel, maar een zeer lage
ongevallenstatistiek. Iedereen was daar altijd op zijn hoede. Er was dus geen
noodzaak toe.
Bekend is het plan van Bloemendaal om een weg langs de Brouwersvaart naar de
Randweg aan te leggen, door het Westelijk Tuinbouwgebied. Op politiek en vooral
ambtelijk niveau wordt daar driftig voor gelobbyd. Het was daardoor 'per
ongeluk' en sluipenderwijs in het conceptverkeers- en
vervoersplan van Haarlem gekomen. D66 was gelukkig op zijn hoede en het is er
uitgehaald.
Omdat we nu eenmaal alleen wat te zeggen hebben in onze eigen gemeente, zullen
we het (voorlopig) binnen onze gemeente moeten oplossen. De route door het
Ramplaankwartier dient onaantrekkelijk te zijn voor doorrijders. Te denken valt
aan maatregelen zoals visuele versmallingen, drempels en inritconstructies aan
het begin van de Ramplaan (zoals bij de Hospeslaan).
Door daar een inritconstructie aan te brengen oogt die afslag niet alleen
onaantrekkelijker, maar heeft ook alle overstekend verkeer voorrang, inclusief
voetgangers dus.
Er kan in elk geval een drempel worden aangelegd iets van de Korte Zijlweg
verwijderd op de Ramplaan, als Bloemendaal niet wil mee werken aan die
inritconstructie. Want ja, ook die plek voor de inritconstructie ligt weer net
in Bloemendaal. Die drempel wordt dan verend. Een zware wagen (bus, vrachtauto)
drukt de drempel naar beneden, waardoor dat verkeer niet voor extreme trillingen
in de huizen zorgt. Maar eigenlijk willen we ook alle vrachtverkeer, dat niet
in de wijk hoeft te zijn van de Ramplaan af, dus die inritconstructie blijft
veel beter.
Mocht dit alles niet helpen dan moet met onze wijk worden gesproken. Is het
aanvaardbaar voor de bewoners om op drukke stranddagen aan het eind van de
Ramplaan een dynamische afsluiting te maken (een paaltje dat uit de grond rijst
zoals in de binnenstad). De bus kan die paal beïnvloeden, het overige verkeer
niet. Voor sommige inwoners betekent dat ze zo nu en dan zullen moeten
omrijden. Maar zover is het nog niet en een dergelijke maatregel moet er alleen
komen als de wijk daarmee instemt.
De kneep zit hem natuurlijk vooral in de beperkte regionalisering van dit
probleem. Gemeentegrenzen lopen op soms wel zeer willekeurige plekken door de
agglomeratie van Groot-Haarlem. Via de provincie
proberen we overleg te stimuleren om dat lokale en in zichzelf gekeerde egoïsme
te overstijgen. De provincie werkt inmiddels aan een bereikbaarheidsplan kust
en investeert daar geld in. Dat geld gaat voorlopig vooral in busbanen zitten
en plannen voor een soort toeritdosering van auto´s voordat men Haarlem binnen
mag op drukke stranddagen. Niet slecht, maar daar heeft het Ramplaankwartier
nog niet veel voordeel van.
Groen? Een vaak aangevraagde D66-verzoekplaat“Dat D66 verhaal over het groen houden van de randen van Haarlem is wel een grijsgedraaide plaat, meneer Marselje” schamperde PvdA-lijsttrekker Stan Katee tijdens een verkiezingsdebat in 2006. Maar het is nu eenmaal de schuld van dezelfde PvdA dat die plaat maar steeds weer gedraaid moet worden. Steeds opnieuw kwamen er plannen voor bouwen in het laatste groen van onze Spaarnestad, de meest dicht bebouwde gemeente van Nederland. Noem het dus maar een door de PvdA vaak aangevraagde D66-verzoekplaat.
En die plaat werd zeker niet alleen door de PvdA
aangevraagd. Alle andere partijen wilden of willen het laatste groen van
Haarlem wel opofferen aan het bouwen. Zelfs GroenLinks maakte tijdens datzelfde
debat bekend dat men een groenplan voor Haarlem wil opstellen om te kijken welk
groen waardevol is en welk groen 'een andere bestemming kan krijgen...'. Het is
misschien leuk om te weten voor GroenLinks dat op initiatief van twee
D66-wethouders door de gemeente allang een prima groenstructuurplan gemaakt is.
Wie dat bekijkt ziet direct welke grote groentekorten er in veel wijken van
Haarlem zijn.
Nog in 2005 stelde PvdA-wethouder Mimi Rietdijk voor
om een studie te doen naar ‘rood voor groen’ in het Westelijk Tuinbouwgebied.
Dat betekende een studie naar woningbouw in het gebied tussen de Brouwersvaart
en de Zijlweg, het enige op loopafstand gelegen groen voor veel inwoners van de
versteende Leidse buurt en Zijlweg-oost. D66 heeft
toen harde woorden gesproken tegen de coalitiepartner. Wij zagen geen toekomst
meer voor een college die dergelijke voorstellen zou handhaven. De plannen
gingen van tafel.
Ook in het nieuwe concept-structuurplan werd aan
groen geknabbeld. Een strook van de recreatieplas in de Veerpolder met het
strand er langs werd opgeofferd aan (hoge) bouwplannen. Dat zullen de bewoners
van het groenloze Haarlem-oost niet vergeten zijn denk ik. D66 vond dat niet
aanvaardbaar en heeft gezorgd dat dit onzalige idee van tafel ging.
Misschien was ik nog wel het meest verbaasd over de opmerking van de nummer
drie van de socialisten, Marjan Zoon tijdens een ander debat in 2006: “Als er
ergens een ouwe rotboom staat, mag daar van mij gebouwd worden!” Mijn antwoord
was simpel: “En dan wil D66 dat daar een gezonde boom geplant wordt.”
Maar in verkiezingstijd belooft zelfs de PvdA het groen houden van de randen,
iets wat vier jaar eerder ook door de socialisten werd beloofd in het
coalitieakkoord. Laten we hopen dat ze in deze dit keer wel woord houden. De
bewoners van Haarlem-oost, de Leidse buurt en Zijlweg-oost
zullen ze er dankbaar voor zijn. Wij hebben er in elk geval de afgelopen vier
jaar voor gezorgd. Ik hoop dat we dat ook de komende vier jaar weer mogen doen
en daar genoeg stemmen voor krijgen.
Haarlemse koren boos op het college, maar blij met D66De zaal zat vol insprekers en op de gang stonden nog
tientallen, die er niet in konden. Een ongewoon beeld voor de commissie Cultuur
van Haarlem. Toen men weer naar buiten ging kreeg D66 een luid applaus. De raad
had het voorstel van D66 gevolgd om de nieuwe subsidieverordening amateurkunst
uit de inspraakprocedure te halen, omdat niet aan minimale voorwaarden voor
kwaliteit was voldaan en afspraken met de raad niet waren nagekomen. Steeds
vaker leek GroenLinks-wethouder Ruud Grondel de plank
mis te slaan. Het Amsterdamse talent van vier jaar daarvoor was verbleekt na de
UPC -affaire, de mislukte verkoop van schilderijen uit het Frans halsmuseum en
zo nog wat andere zaken.
Amateurkunst moet speelruimte houden. Maareen
nieuwe cultuurnota bood aanvankelijk niet veel aandacht aan de
amateurkunstbeoefening. Geld moest voortaan uit het cultuurstimuleringsfonds
komen en de bedragen die ervoor stonden gingen daar in. Maar voor de besteding
van dat geld waren geen criteria en een echt beleid voor amateurkunst was niet
geformuleerd. Samen met andere partijen heb ik in november 2005 namens D66 van
het college geëist dat er beleid en criteria zouden komen, nog voor de eerste
subsidiecent was toegekend. Het college bleek zich daar nu niet aan te hebben
gehouden.
Een belangrijk deel van de 2000 Haarlemse koorzangers was boos over die nieuwe subsidieverordening amateurkunst, omdat koren voortaan met een vast bedrag per lid zouden worden gesubsidieerd. Dat lijkt redelijk en eenvoudig, maar is dat zeker niet. De overhead is per koor immers vergelijkbaar. Ieder koor heeft repetitieruimte nodig en een dirigent? Ook het totaalbedrag voor koormuziek leek sterk te worden beperkt, terwijl het college aan de andere kant toegaf dat er geld beschikbaar zou moeten komen voor cultuurparticipatie. Minder subsidie voor koren betekent echter een forse contributieverhoging en daardoor het verlies van minder draagkrachtige leden.
![]()
D66-fractievergaderingen zijn bijna altijd openbaar, dus kom gewoon eens langs op maandagavond om 20:00 uur in het stadhuis (ingang Prinsenhof).
Een heel zeldzame keer wordt er afgelast, de begintijd verandert of op een ander locatie vergadert. Eerst dus altijd even bellen of mailen met mij
![]()
.