Marselje Paul 141123-150png - rek tekst web

               

Denys van Hullelaan 30

2015 GN  Haarlem  HOLLAND

023 – 524 10 28

06 – 10 66 73 84

info@marselje.nl

 

home

korte biografie

discografie, verkoopinformatie

NIEUW: ‘Een ander gezicht’
(met teksten)

‘Daar woon je’ (met teksten)

‘Daar woon je’
tekst met akkoorden

‘Spoor 3a’ (met teksten)

Spoor 3a
tekst met akkoorden

.

Spoor 3a

achtergronden,  teksten

 

Spoor 3a werd door Paul Marselje in de tweede helft van 1972 opgenomen in de Phonogramstudio's in het Gooi, onder leiding van Jacky Bulterman en Gerrit den Braber. Het orkest, met veel strijkers, stond ook onder leiding van Jacky Bulterman.

Van de LP werd één single getrokken. Aan de ene kant stond 'Dans een dans', aan de andere kant 'De oude man'. Ondanks aanhoudende verzoeken van vooral Radio Noordzee-, maar ook een aantal Radio Veronica-diskjockeys kwam 'Spoor 3a' niet op single uit.

Spoor 3a kwam als LP uit in 1973 en opnieuw in 1978. Sinds 2004 is het album als CD verkrijgbaar.

 

met orkest, Philips - 64 13 043


als CD leverbaar; LP niet meer leverbaar; cassette niet meer leverbaar

 

spoor 3a boekje 

1973 LP, 2004 CD, foto: Frits v. Swol

 

dans een dans

1973 single

spoor 3a-2

1978 LP, tekening Han Bruinenberg

2007 CD

 


1. Spoor 3a

muziek en tekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, augustus 1969

BUMA/STEMRA, 23-2-71
Intersong-Basart Publishing Group B.V., 25-4-1972

Geschreven nadat met collega André Koers een weddenschap was aangegaan. Paul en André stonden samen op Spoor 3a en keken naar het meisje. André zei dat het niet mogelijk was over dit meisje, waarmee nooit was gesproken, een heel liedje te schrijven. Paul dacht van wel. Paul won de weddenschap en kort daarna ook de 'Tour de Troubadour, een Haarlemse talentenjacht in de Haarlemse Vishal, met dit liedje.

Gerrit den Braber vond het liedje niet goed genoeg voor de LP, samen met 'Fictievrouwtje’. Hij wilde er twee andere nummers op hebben. besloten werd dat ieder één liedje zou uitkiezen uit de vier overgebleven nummers. Paul koos 'Spoor 3a'. Achteraf was de commerciële afdeling van Phonogram het daar roerend mee eens, waarna de LP zelfs 'Spoor 3a' ging heten.

1973 Haarlem NS 2 web

1. Ik zag je op een morgen
op het Haarlemse station
als een oase in de sfeer
die hangt op zo'n perron

Jij was je niets bewust
Je keek niet eens naar mij
De sneltrein naar Parijs
reed denderend voorbij

refrein: Je blonde haar leek schaduwzwart
tegen het licht van de morgenzon
't Was daar bij spoor 3a
dat de dag pas goed begon

 

2. Er stonden heel wat mensen
maar jij stond daar alleen
Je leek m'n mooiste droom
maar jij keek langs me heen

Ik stond daar dicht bij jou
dat maakte me toen blij
De sneltrein naar Parijs
reed denderend voorbij

+refrein

 

3. Je stapte in dezelfde trein
kwam zelfs in m'n coupé
Ik voelde me gelukkig
al zei je blik ook 'nee'

Al was er niets te zien
je keek ver in de lucht
Zo ging je ongemerkt
steeds voor me op de vlucht

+refrein

4. Er stond een and're man
op het Amsterdams Centraal
Je zag alleen maar hem
M'n morgen werd toen kaal

+refrein


2. De winter is voorbij
(I need you to turn to)

muziek en tekst:Elton John / Bernie Taupin, subtekst: Paul Marselje, Haarlem Indischestraat, mei 1971

BUMA/STEMRA (8-2-73) uitgever: Dick James Music Ltd. / Leeds Music Holland NV, 8-3-1972

Gek genoeg was Paul Marselje nooit vreselijk geïnteresseerd in liedjes van Elton John. Dat kwam pas toen hij bij Phonogram een overgebleven LP (Ýour song') cadeau kreeg. Op die LP stond dit nummer. De uitvoering van de Nederlandse zanger Euson overtuigde hem ervan, dat hij het moest vertalen.

Phonogram vond, dat er een aantal vertalingen op een eerste LP moest staan, om duidelijk te maken wat voor soort artiest iemand is. Er moest iets te herkennen zijn.

1. Jij bent als een schip
dat m'n leven kan dragen
Jij bent de vrouw
waar ik alles mee wil wagen

Ik zwierf door de wereld
maar streek hier eindelijk neer
Jouw liefde heb ik nodig
en angst ken ik niet meer

refrein: Dikwijls vraag ik me af
of je ooit wel zult weten
dat ik enkel bij jou
al m'n zorg kan vergeten

Ik wil bij je schuilen
dan is de wereld van mij
De lente gaat weer komen
De winter - is voorbij

 

2. Jouw lach is als de zomer
Je verdrijft alle kou
In m'n slapeloze nachten
denk ik enkel aan jou

Je bent in m'n gedachten
altijd heel dicht bij mij
Je bent zacht, je bent stijlvol
M'n vervulling ben jij

+refrein

De winter - is voorbij


3. De oude profeet

muziek en tekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, maart 1971

BUMA/STEMRA: (30-9-1971) Uitgever: Intersong Basart Publishing Group BV: 25-4-1972

De oude profeet ooit bezoeker van een optreden van Paul Marselje in de Haarlemse Waagtaveerne. Paul is op bezoek geweest bij de man op zijn zoldertje boven Oud-Amsterdam. Het was zeker geen ideaal mens, maar daar ging het Paul ook niet om bij het schrijven van dit liedje. Wat Paul wel bewoog was zijn afkeer van de intolerantie, die de oude man op straat soms tegenkwam.

Later, na het uitkomen van de LP, kwam Paul er achter dat Gerardus Johannes Zwertbroek ooit de VARA had opgericht, maar vlak na het begin van de Duitse bezetting van Nederland vol overgave de leiding had genomen van de Nederlandse radio-uitzendingen onder Duitse leiding. Zwertbroek werd een fanatiek nationaal-socialist en is daarvoor na de oorlog veroordeeld.

Hij bekeerde zich later tot zijn eigen oosters-orthodoxe geloofsleer. Op zijn zolder was een fraaie kapel, met zes zitplaatsen en veel iconen. Achter de kapel was een grote verzameling filosofische, religieuze en esoterische boeken. Tussen dat alles stond het harmonium, uit het liedje.

tekening Paul Marselje, 1971

1. Een oude man loopt dwalend door de stad
Hij is daar heel alleen op pad

Hij draagt een pij, een simpel zilv'ren kruis
Een zolderwoning is z'n huis
Het is al herfst in Amsterdam

Die oude man, hij zingt over geloof
maar Mokum is voor preken doof
Ze schreeuwen naar hem: "Zeg ben jij God?'
De ouwe zwijgt; hij kent z'n lot:
Het is al herfst voor z’n geloof

refrein: Z'n harmonium zingt door de Jordaan
Z'n zolder leeft nog in de waan
De gloriejaren zijn nu heen
Ouwe profeet, je bent alleen

 

2. Amsterdam, de zomer is voorbij
De smalle straatjes zij aan zij
Daar slentert hij _z'n buren groeten loom_
De ziende blinde in z'n droom
Hij gaat nog voor geen mens opzij

Z'n stap sleept door z'n trapportaal
Het ouwe huis is vies en vaal
Hij zegent er vol ritueel z'n brood
de nieuwe dag die God hem bood
Hij voelt de schaduw van z’n dood

+refrein:

3. Z'n stem zingt nog vol goedertrouw
al biedt z'n wereld hem slechts kou
en schreeuwen de straten: "Ouwe dwaas!"
Hij blijft z'n zelfbeheersing baas

Amsterdam, de zomer is voorbij
Hij wandelt in z'n zwarte pij
met op z'n borst dat zilveren kruis
Dan zoekt hij vrede in z’n huis

+refrein:


4. Uur na uur
(To everything there is a season /
Turn, turn, turn)

muziek en tekst: Pete Seeger; subtekst: Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, april 1971

uitgever: Melody Trails Inc. / Essex Holland BV, 1972

Paul Marselje werd pas echt enthousiast voor dit liedje, toen hij de versie van Mary Hopkins hoorde. De Byrds-hitversie vond hij te vlak.

Hij is meerdere keren gevraagd dit liedje bij uitvaarten te zingen.

Phonogram vond, dat er een aantal vertalingen op een eerste LP moest staan, om duidelijk te maken wat voor soort artiest iemand is. Er moest iets te herkennen zijn.

refrein: Voor alle dingen, uur na uur
is er een tijd, uur na uur
Er is een tijd voor alle dingen
onder de hemel

1. Een tijd van leven, een tijd van sterven
Een tijd van geven of van verwerven
Een tijd tijd van ziekte, een tijd van genezen
Een tijd van lachen, of in tranen te wezen
+refrein

2. Een tijd van afkeer, een tijd van verlangen
Een tijd van verliezen of weer aan te vangen
Een tijd van lenen, een tijd van verkopen
Een tijd om samen, of om alleen te lopen
+refrein

3. Een tijd van varen naar vreemde standen
Een tijd van weerzien in vreemde landen
Een tijd om te doen wat de anderen lieten
Een tijd om rustig van alles te genieten
+refrein

4. Een tijd van schreeuwen, een tijd van zwijgen
Een tijd van geven, een tijd van krijgen
Een tijd van liefde, een tijd van haat
Een tijd van vrede, het is nog niet te laat
+refrein

Er is een tijd voor alle dingen onder de hemel


5. Weet je nog, Suzan

muziek en tekst: Han Wellerdieck
1e geautoriseerde bewerking:
I. I. Bruggen
2e bewerking: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, januari 1972

uitgave: Intersong Basart Publishing Group BV

Paul Marselje ontmoette Han Wellerdieck tijdens de opnames van de KRO-talentenjacht 'Springplank', die Paul in Alkmaar won met zijn liedje 'Fictievrouwtje'.

Paul was toen bezig met de samenstelling van de LP 'Spoor 3a' en vond 'Weet je nog, Suzan', na een aantal wijzigingen, heel geschikt voor de plaat.

In zijn jeugd kende Paul Marselje in zijn woonomgeving een buurmeisje, dat veel met hem optrok.

1. Ik weet nog goed, Suzan
dat wij nog kinderen waren
toen zaten wij, Suzan
elkaar vaak in de haren

Ik zag jou laatst, Suzan
toen leek dat lang geleden
't Was een lange reis, Suzan
van die dagen naar het heden

 

2. Ik weet nog goed, Suzan
dat wij ons zakgeld deelden
In die kleine straat, Suzan
waar wij toen samen speelden

En weet je nog, Suzan
we trouwden alle dagen
We hielden van elkaar
We hoefden niets te vragen

refrein: De tijd ging voorbij
ongemerkt, haast zonder schok
Ik werd ouder, net als jij
en de kindertijd hield op

 

3. Ik weet nog goed, Suzan
dat jij soms stond te huilen
En weet je nog, Suzan
dan mocht je bij me schuilen

Ik zag jou laatst, Suzan
toen leek dat lang geleden
't Was een lange reis, Suzan
van die dagen naar het heden

+refrein

 

4. Ik weet nog goed, Suzan
dat wij nog kinderen waren
toen zaten wij, Suzan
elkaar vaak in de haren

Nu zijn we groot, Suzan
en ik leef m'n eigen leven
Maar ik denk vaak, Suzan:
Was ik maar kind gebleven


6. Ga zitten, jonge vreemde
(Sit down, young stranger)

muziek en tekst: Gordon Lightfoot, geautoriseerde subtekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, juni 1971

uitgevers: Early Morning Music - Intersong Basart Publishing Group B.V. / April Music Holland N.V. autorisaties: 25 mei 1972 / 26 april 1973
BUMA/STEMRA-declaratie: (8-2-1973)

Pauls collega Theo Lissenberg had hem geïnteresseerd in de muziek van de Canadese folkie Gordon Lightfoot. Na een bezoek van Paul aan Canada in 1971 was het enthousiasme nog groter.

1. Ik sta weer voor hun deur we kijken naar elkaar
maar alles is onwennig z'n stem, die blik van haar
M'n vader vraagt en vraagt er is twijfel in z'n stem
M'n moeder houdt me vast ze luistert niet naar hem

Jij zwierf door heel de wereld een wereld onbekend
Ga zitten jonge vreemde en zeg ons wie je bent
De kamer moet vertrouwd zijn maar toch ben ik alleen
Ga zitten jonge vreemde en zeg waar ging je heen

 

2. Ik liep tussen de bergen en reisde langs de zee
Ik hoorde idealen en nam de mijne mee
De liefde gaf ik vluchtig en kreeg ik ook zo t'rug
De dagen waren eenzaam en langzaam ging het vlug

De warmte van de vreugde gaf grond aan m'n verdriet
Ik zocht en heb gevonden maar vinden deed ik niet
Ik at wat ik verdiende en heb m'n brood gedeeld
De dromen die ik droomde die hebben nooit verveeld

 

3. En moeders blik wordt wazig haar handen beven zacht
Ze hoort haar eigen zoon niet z'n machteloze klacht
En vaders zelfde vragen zijn grijzer dan z'n haar
Ga zitten, jonge vreemde hoe speelde jij dat klaar?

Hij zal het niet begrijpen hij zal het niet verstaan
Wat leeft er in de wereld waar komt het kwaad vandaan?
Heeft oorlog ooit een reden wat leidt er tot geweld?
Ga zitten, jonge vreemde je hebt nog niets verteld

 

4. Het antwoord wordt vergeten al wordt het vaak gezegd
Geloof en hoop en liefde die maken't kromme recht
Ook Jezus had een reden al werd hij niet verstaan:
Doe goed aan ied're naaste maar is dat ooit gedaan?

Er zijn wel generaties maar zonder jong of oud
Het ijs wordt toch weer water maar goud blijft altijd goud
Er is sneeuw in januari er is bloesem in de mei
De jaren die verstrijken maar niets gaat echt voorbij
Ga zitten, jonge vreemde maar geldt dat wel voor mij?


7. Nachtvogels

muziek: A. Paul Marselje / Haarlem-Indischestraat juli 1969, tekst: Bert C. Sliggers jr

uitgever: Intersong-Basart Publishing Group B.V., 25 april 1972 BUMA/STEMRA: 03-02-71

Bert Sliggers was een collega en mede-Waagtaveerne stamgast. Bert stond, samen met Hans Invernizzi en met wat hulp van Paul, aan de wieg van de Literaire Instuif Haarlem. Bert schreef gedichten en korte verhalen.

Samenwerking was niet meer dan logisch. Toch zijn er maar drie liedjes samen geschreven. Nachtvogels was het enige bruikbare resultaat van die samenwerking, maar dan ook gelijk een heel mooi resultaat.

1. De avond was geen avond meer
De maan werd plots' een zon
en de sterren stierven langzaam weg
alsof de dag begon

Maar niemand scheen het te merken
want gordijnen bleven dicht
alleen de bloemen gingen open
van dat wonderlijke licht

refrein: En op de golven van muzie
uit de roosters van riolen
kwamen vogels aangevlogen
die zich in jouw haar verscholen

 

3. Toen moest ik afscheid van je nemen
van jouw handen en je mond
Ik sta nu noch verbaast te staren
naar de plek waar jij net stond

+refrein

 

4. De dag is snel weer nacht geworden
De zon werd weer een maan
Ik dank je voor het onbekende
Ik dank je dat ik mee mocht gaan

+refrein


8. Voor m'n zoon

muziek en tekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, januari 1971

BUMA/STEMRA: 14-10-1971 uitgever: Intersong Basart Publishing Group B.V., 25 april 1972

Paul Marselje heeft geen zoon en had, toen hij het liedje schreef, nog geen kinderen. Het liedje is meer een vertaling van de houding van zijn ouders ten opzichte van hem.

Willem Duys vond dat je pas over je kinderen mocht schrijven en zingen, als je ze had, maar draaide het nummer toch zonder kritiek (integendeel) in zijn razend populaire zondagse radioprogramma 'Muziek Mozaïek'.

1. Hoe zal ik je zeggen, m'n zoon

dat ik vogels hoorde fluiten

zelfs al regen joeg daarbuiten

Hoe zal ik het je zeggen, m'n zoon?

Hoe zal ik je zeggen. m’n zoon

dat ook mij eens vleugels droegen

Hoe de winden me toen joegen

Dromen gaat voorbij, m’n zoon

Hoe zal ik je zeggen m’n zoon

dat ik ook niet hield van leren?

'k Had een hekel aan studeren

Je kansen gaan voorbij, m’n zoon

 

2. Hoe zal ik het zeggen m’n zoon

dat ik ook eens handen streelde

en genoot van alle weelde

die de liefde geeft m'n zoon?

Hoe zal ik je zeggen, m’n zoon

dat je niemand mag geloven

dat je steeds weer wordt bedrogen?

Pas goed op jezelf m’n zoon

 

3. Hoe zal ik je zeggen, m’n zoon

dat m'n handen wapens torsten

Ik wist dat ik bloed vermorste

een schuld die me nog kwelt, m’n zoon

Hoe zal ik je zeggen, m’n zoon

wat het leven je kan leren

dat het dwaas is te begeren?

Ik heb het fout gedaan, m’n zoon

 

4. Hoe zal ik je dat zeggen, m’n zoon

als een vader, die jij achtte?

Ik weet wat me dan wachtte:

Ik ben ook iemands kind, m’n zoon

Je zou me niet geloven, m’n zoon

Je zou me niet geloven, m’n zoon

Je zou me niet geloven, m'n zoon


9. Dans een dans
(Vandaag)

muziek en tekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, april 1971
Geschreven voor de finale van het Kaagconcours in Warmond 1971 (eervolle vermelding)

BUMA/STEMRA: als 'Vandaag' (30-9-1971)
als 'Dans een dans' (8-2-1973)
Uitgever: Intersong Basart Publishing Group BV: 18-4-1972

Dit liedje haalde Phonograms chef programmabureau Gerrit den Braber over de streep, tijdens het Kaagconcours in Warmond. Paul Marselje kreeg een platencontract.

Den Braber zei dat hij zelf dolgraag een liedje met zo'n inhoud voor zijn geliefde (naar later bleek zangeres Thérèse Steinmetz) had geschreven, maar dat het hem nog steeds niet echt gelukt was. Er moest wel een andere titel komen dan 'Vandaag'. Dat werd dus 'Dans een dans'.

1. De dagen zijn gegaan vol stille dromen
De toekomst is nog ver en lijkt me grauw
Elk mens moet steeds als zekerheid aanvaarden
dat dromen al verwaaien bij de dauw

M'n lief, geluk is overal te vinden
ook al stel je in dit leven vraag na vraag
Je moet een snoer van dromen voor me rijgen
Een snoer van dromen enkel voor vandaag

refrein: Dans een dans met mij door hemelhoge parken
en vergeet al wat de toekomst je belooft
Al zullen onze uren eens verstrijken
ons geluk is als een vuur dat nooit meer dooft
een vuur dat nooit meer dooft

 

2. De wereld biedt ons echt geen presenteerblad
met een schaal vol blonde fonkelende wijn
We moeten saam' ons eigen leven maken
In dat leven wil ik heel dicht bij je zijn

Er zijn nog landen die geen mens gezien heeft
Er zijn nog bergen die geen mens beklom
Er zijn nog uren die ik niet gekend heb
Dus smeek ik je vandaag m'n liefste: kom!

+refrein

 

3. Je ogen spreken, maar je mond blijft zwijgen
Schreeuw de wereld vol zover je blik maar reikt
M'n huis wacht op je vol met rode rozen
M'n lief kom snel, want onze tijd verstrijkt

De straten zijn vol zwart geklede mensen
Beloof me daar met mij in't wit te gaan
M'n hoofd zit barstensvol met dit soort wensen
Die deel ik nu alleen met jou voortaan

+refrein:

een vuur dat nooit meer dooft (5x)


10. Met God op mijn hand
(With God on our side)

muziek en tekst: Bob Dylan (Robert Zimmerman); geautoriseerde subtekst: A. Paul Marselje

uitgever: M. Witmark & Sons / Les Editions Internationales Basart N.V., 8 maart 1972

Phonogram vond, dat er een aantal vertalingen op een eerste LP moest staan, om duidelijk te maken wat voor soort artiest iemand is. Er moest iets te herkennen zijn.

Paul Marselje koos hiervoor ook één van zijn favoriete artiesten: Bob Dylan, waarvan hij dit nummer al regelmatig onder vrienden in het Engels zong.

Op 11 maart 1977 zong hij het nummer in de televisie-uitzending ‘Zingenderwijs’ van de KRO, een programma met liedjes over oorlog en vrede. De twee andere artiesten waren Joost Nuissl en Jenny Arean. De opname was gemaakt in het nationaal oorlogs- en verzetsmuseum in Overloon.

1. M'n naam is als and'ren.

'k Ben niet jong en niet oud

Men tracht me te leren

men maakt me vertrouwd

met regels en normen

de wet van het land

want het land van m'n vad'ren

heeft God op z’n hand

 

2. De geschiedenisboeken

vertelden me vroeg

hoe een Geus of een Spanjaard

zich vroeger gedroeg

Ze vochten als leeuwen

oog om oog, tand om tand

Dachten beiden te vechten

met God op hun hand

 

3. Toen vervloekten we Roomsen

en banden ze uit

Vernielden ’t verleden

en naar het verluid

uit angst ook hun beelden

hun kruis aan de wand

want alleen protestanten

hadden God op hun hand

 

4. Nog vers zijn de wonden

van Nazi en jood

Vietnam en Noord-Ierland

het slagveld is groot

Terreur menigvuldig

als het zand op het strand

En men denkt steeds te moorden

met God op z’n hand

 

5. Het wapen van morgen

vernietigd nog meer

We worden steeds knapper

waarachtig: ik leer

het nog eens te begrijpen

dat de aarde verbrand

door de grootste geleerde

met God op z’n hand

 

6. En ook Judas Iscariot

had een vriend moeten zijn

Toen hij Jezus verraadde

bleek die vriendschap slechts schijn

Ik blijf mezelf vragen

met m'n nuchter verstand:

Had die Judas Iscariot

nou ook God op z'n hand?

 

7. Ik dwaal door het leven

zonder dat ik vergeet

Wat ik, ondanks m’n twijfel

met zekerheid weet:

dat in een wereld

met God op z’n hand

tot het einde der dagen

nooit meer oorlog ontbrand


11. De oude man
(The Streets of London)

muziek en tekst: Ralph McTell
geautoriseerde subtekst: A. Paul Marselje, Haarlem-Indischestraat, 1972

BUMA / STEMRA: (8-2-73)
Uitgever: Essex Music Ltd

Paul Marselje ontdekte dit nummer toen een hem onbekende Engelsman het in de Haarlemse Waagtaveerne zong. Die man claimde het zelf geschreven te hebben en leerde Paul de akkoorden.

Toen Paul zei het te willen vertalen, vertelde de man, dat het in Engeland al een grote hit was geweest, maar in Nederland niets had gedaan. Hij vroeg of het niet mogelijk was op hetzelfde moment zijn versie en de versie van Paul op plaat te laten uitkomen. Dat zou beide versies misschien helpen.

Uiteindelijk hielp het vooral Ralph McTell zelf, die er een grote hit mee scoorde en een evergreen bleek te hebben geschreven.

1. Zag je ooit die oude man

in de Amsterdamse straten

die zichzelf maar wijs maakt

dat hij wandelt naar z’n huis

Dat huis dat nooit bestaan zal

waarheen hij ook niet gaan zal

Wie zal er op hem wachten?

Waar vindt hij ooit een thuis?

refrein: Hoe kan je zeggen

dat je eenzaam bent
en dat voor jou de zon niet schijnt?
Ik neem je bij de hand
We gaan door Amsterdamse straten
waarna, dat weet ik zeker
al je eenzaamheid verdwijnt

 

2. In het bruine nachtcafé

- het is kwart over enen -

zit die oude man

aan een tafeltje alleen

Hij denkt over z’n leven

Wat zal het hem nog geven?

Zo zit hij daar te turen

dan gaat hij weg. Waarheen?

+refrein

 

3. Zag je ooit die oude man

in de Amsterdamse avond

en zag je ook die lintjes

op z'n afgedragen jas?

Hij leeft in het verleden.

Wat heeft hij aan het heden?

Hij ziet zichzelf als held

in de spiegel van een plas

+refrein (2x)


12. Een tijd om weg te gaan

muziek en tekst: A. Paul Marselje, oktober 1971; BUMA/STEMRA: 04-01-72, uitgever: Intersong Basart Publishing Group B.V. 25-4-1972

1. De toekomst, die je geeft aan mij,
maakt mij van m'n verleden vrij
met jou ben ik pas opgestaan,
om weg te gaan en oor te gaan

En al wat ons eens bezig hield,
dat wat ons altijd tegenhield
dat is voorgoed verleden tijd,
want het is tijd, de hoogste tijd

refrein: Om weg te gaan, hier ver vandaan
en door te gaan, steeds door te gaan
Ons domme zwijgen is voorbij
De toekomst is van jou en mij

 

2. Ons leven krijgt een nieuwe zin.
Al wat ik doe en nu begin
dat blijft voor ons in eeuwigheid,
jouw eeuwigheid, mijn eeuwigheid

We lopen in het morgenlicht.
Iedere klank wordt een gedicht
Iedere klank een woord voor jou,
een lied voor jou een vraag aan jou

refrein: Om weg te gaan, hier ver vandaan
en door te gaan, steeds door te gaan
Ons domme zwijgen is voorbij
De toekomst is van jou en mij

 

3. Al wat ik zocht dat bracht je mij
en altijd kwam je dichterbij
Verstand brengt niemand liefde langs;
vandaag bracht jij m'n morgen langs

Want morgen, is ons toekomstbeeld.
Al wat eens was lijkt nu vergeeld
in't licht van deze nieuwe tijd,
want het is tijd, de hoogste tijd

refrein: Om weg te gaan, hier ver vandaan
en door te gaan, steeds door te gaan
Ons domme zwijgen is voorbij
De toekomst is van jou en mij

refrein: Om weg te gaan, hier ver vandaan
en door te gaan, steeds door te gaan
Ons domme zwijgen is voorbij
De toekomst is van jou en mij